Ingezonden bijdrage.

Welke aanbieding is voordeliger: een padelbaan voor een uur of een duurder tijdvak van anderhalf uur? Dat hangt natuurlijk af van wat je vergelijkt!

Het organiseren van een fictieve padelmiddag is daarom een leuke en uitdagende rekenopdracht voor leerlingen in de bovenbouw. Ze rekenen met tijd, geld en aantallen. Maar ze moeten ook uitleggen waarom hun uitkomst bij de opdracht past.

Je hebt geen sportveld nodig om deze les te geven. De klas werkt als een klein organisatiebureau dat een voorstel maakt voor een denkbeeldige groep. Het doel is niet om zoveel mogelijk sportkennis te verzamelen. Leerlingen leren informatie ordenen, vergelijkingen eerlijk maken en een keuze onderbouwen met controleerbare berekeningen.

Welke executieve functies oefenen leerlingen?

Bij deze rekenopdracht gebruiken leerlingen verschillende executieve functies. Ze moeten plannen hoe ze de padelmiddag organiseren en organiseren welke informatie en berekeningen ze daarvoor nodig hebben. Wanneer er iets verandert, bijvoorbeeld als er een baan wegvalt, hebben ze flexibiliteit nodig om hun plan aan te passen. Door hun berekeningen en keuzes te controleren, oefenen ze bovendien met metacognitie: nadenken over hun eigen aanpak en nagaan of die werkt.

Zo oefenen leerlingen niet alleen met rekenen, maar ook met vaardigheden die ze bij veel andere opdrachten nodig hebben.

Opdracht 1: Organiseer een padelmiddag

Geef elk groepje dezelfde situatie: acht deelnemers willen op woensdagmiddag samen padellen. Er zijn maximaal twee banen tegelijk beschikbaar. De activiteit moet tussen 14.00 en 16.00 uur plaatsvinden. Iedereen moet evenveel kunnen spelen en het totale budget bedraagt 120 euro. Reizen, begeleiding en andere organisatiekosten blijven in deze fictieve opdracht buiten beschouwing.

Leg uit wat padel ongeveer inhoudt, eventueel met achtergrondinformatie van een website over padel. Voor het rekenen is één aanname nodig: in deze opdracht staan vier spelers tegelijk op een baan. Noteer die informatie zichtbaar. Leerlingen hoeven tijdens het oplossen niet naar ontbrekende spelregels te zoeken.

Gebruik daarna drie zelfgemaakte prijslijsten. Aanbieder A vraagt 40 euro per baan voor 60 minuten en 3 euro rackethuur per deelnemer. Aanbieder B vraagt 54 euro per baan voor 90 minuten, inclusief materiaal. Aanbieder C vraagt 30 euro per baan voor 60 minuten, maar rekent daarnaast 36 euro materiaalkosten voor de hele groep. Vermeld dat alle bedragen en aanbieders fictief zijn.

Opdracht 2: Welke aanbieder kies je?

Laat leerlingen voor iedere aanbieder een uitvoerbaar voorstel maken. Bij A kosten twee banen voor een uur 80 euro. De rackethuur voor acht deelnemers is 24 euro, samen 104 euro. Bij B kosten twee banen voor anderhalf uur 108 euro. Bij C kosten twee banen voor een uur samen 60 euro, met materiaal erbij 96 euro.

Vraag vervolgens welke aanbieder het goedkoopst is en welke de meeste speeltijd binnen het budget geeft. Dat zijn verschillende vragen. C heeft het laagste totaalbedrag, terwijl B een langere gezamenlijke speeltijd biedt en nog binnen het budget blijft. Laat leerlingen het verschil in een volledige zin uitleggen.

Alleen een letter omcirkelen laat hun redenering niet zien.

Opdracht 3: Maak een tijdschema

Nu maken groepjes een tijdschema. Zij kiezen een begintijd, tekenen de beschikbare banen en verdelen de acht spelers. Bij twee banen kan iedereen tegelijk spelen. Wat gebeurt er wanneer de tweede baan toch niet beschikbaar blijkt? Dan moeten de leerlingen opnieuw nadenken over wisselen, gelijke speeltijd en het tijdvenster.

Geef die wijziging pas nadat het eerste voorstel klaar is. De klas merkt dan dat een berekening goed kan zijn, terwijl het plan onder nieuwe voorwaarden niet meer uitvoerbaar is. Vraag welke informatie moet worden aangepast en welke uitkomsten gelijk blijven. Zo wordt het aanpassen van een plan een zichtbaar onderdeel van de opdracht.

Extra uitdaging: Huren of kopen?

Voor leerlingen die meer uitdaging nodig hebben, kun je een tweede situatie toevoegen: de groep wil vaker spelen en onderzoekt huren tegenover kopen. Laat hen daarvoor een fictieve aanschafprijs gebruiken. Bespreek dat een eenvoudige rekensom onderhoud, slijtage en verschillen tussen producten buiten beschouwing laat.

Werk je met informatie van padelwebshops, selecteer dan zelf vooraf geschikte gegevens en noteer een controledatum. Laat leerlingen niet onbegeleid commerciële pagina’s vergelijken waarop steeds andere kortingen verschijnen. De rekenvraag moet overzichtelijk blijven. Een vast gegevensblad voorkomt bovendien dat de ene groep met andere informatie werkt dan de andere.

Controleer elkaars plannen

Laat elk groepje een voorstel inleveren met drie onderdelen: berekening, tijdschema en motivatie. Een ander groepje controleert of de bedragen kloppen, iedereen evenveel speelt en het budget niet wordt overschreden. Geef controlevragen mee, zodat de feedback verder gaat dan ‘het ziet er goed uit’.

Bespreek tot slot welke aanvullende informatie nodig zou zijn voor een echte sportmiddag. Denk aan vervoer, begeleiding, beschikbaarheid en toestemming. Daarmee maak je helder waar het rekenmodel ophoudt. Een goed antwoord op papier is nog geen complete organisatie.

Juist dat onderscheid maakt deze les bruikbaar: leerlingen ontdekken dat rekenen helpt om keuzes te maken, zolang je blijft kijken naar de voorwaarden achter de getallen.

foto van Oskar Hagberg via Unsplash.

Ingezonden bijdrage.

Een brugklasrooster lezen en daarna de juiste spullen meenemen lijkt voor volwassenen een eenvoudige taak. Maar voor leerlingen komen er verschillende stappen samen. Ze moeten weten welke dag het is, hun rooster bekijken, de juiste spullen verzamelen en controleren of alles in hun tas zit.

Met een praktische les over het inpakken van een schooltas kun je leerlingen hier alvast mee laten oefenen. Ook als ze nog niet op de middelbare school zitten.

Gebruik hiervoor een fictieve situatie. Zo hoeven leerlingen hun eigen spullen of thuissituatie niet met elkaar te vergelijken. Het doel is om een plan te maken, uit te voeren en te controleren. Het gaat dus niet om de schooltas zelf. Niemand hoeft een nieuwe tas mee te nemen of thuis iets aan te schaffen om aan de opdracht mee te kunnen doen.

Welke executieve functies oefenen leerlingen?

Bij het inpakken van een schooltas gebruiken leerlingen verschillende executieve functies. Ze moeten plannen welke spullen ze nodig hebben en deze organiseren in hun tas. Verandert het rooster? Dan hebben ze flexibiliteit nodig om hun plan aan te passen. En door te controleren of ze alles hebben ingepakt, oefenen ze met metacognitie: nadenken over hun eigen aanpak en nagaan of die werkt.

Zo wordt het inpakken van een schooltas meer dan een praktische voorbereiding op de brugklas. Het is ook een mooie oefening in executieve functies!

Opdracht 1: Wat moet er morgen mee?

Maak een eenvoudig rooster voor twee opeenvolgende dagen. Op maandag staan bijvoorbeeld Nederlands, rekenen, Engels en gym. Op dinsdag volgen Nederlands, geschiedenis en tekenen. Geef daarnaast een lijst met fictieve benodigdheden. Vermeld wat op school blijft en wat mee naar huis gaat. Anders moeten leerlingen ontbrekende informatie zelf invullen.

Laat tweetallen eerst onderstrepen welke spullen op beide dagen nodig zijn. Daarna maken zij een lijst voor alleen maandag en alleen dinsdag. Vraag bij elke keuze waarop zij zich baseren. Daarmee gaat de aandacht naar informatie lezen in plaats van zo snel mogelijk een lange lijst produceren.

Voeg vervolgens een verandering toe: de gymles is verplaatst naar dinsdag. Welke onderdelen van het plan moeten worden aangepast? Niet alles hoeft opnieuw. Leerlingen kunnen aanwijzen welke informatie gelijk blijft en welke actie verandert. Dat maakt bijstellen een logisch onderdeel van plannen.

Opdracht 2: Wat stop je waar?

Geef groepjes kaartjes met spullen en een eenvoudige tekening van een rugzak. Laat hen bepalen wat bij elkaar hoort en wat snel bereikbaar moet zijn. De tekening hoeft geen specifieke commerciële tas na te bootsen. Zij moet voldoende ruimte bieden om keuzes toe te lichten.

Vraag leerlingen bijvoorbeeld waar een drinkfles komt en waarom die plek handig is. Bespreek dat een los voorwerp tussen papieren een ander probleem kan geven dan een verkeerd gekozen vak in het rooster. De opdracht combineert dus twee vragen: neem je het juiste mee en kun je het praktisch gebruiken?

Laat leerlingen ook benoemen welke informatie zij nog nodig zouden hebben. Past een map werkelijk door de opening? Kan een fles rechtop staan? Door zulke vragen te verzamelen, leren zij dat een schema niet hetzelfde is als een echte gebruiksproef.

Opdracht 3: Past alles in de schooltas?

Voeg voor een verdiepende opdracht een fictieve laptop met buitenmaten toe. Laat leerlingen die vergelijken met een opgegeven vakmaat. Een inchvermelding bij een scherm vertelt niet de volledige buitenafmetingen van het apparaat. Gebruik voor de les daarom concrete maten die je zelf op het gegevensblad zet.

Bij het bekijken van een laptoprugzak is het vervolgens logisch om naar het specifieke vak en de opening te kijken. Houd het klassengesprek gericht op beoordelen van informatie. Leerlingen hoeven geen merkvoorkeur te ontwikkelen; zij moeten kunnen uitleggen welke gegevens een keuze mogelijk maken.

Bespreek daarnaast hoe de school omgaat met apparatuur. Wordt een apparaat verstrekt, moet het dagelijks mee en welke bescherming wordt gevraagd? Voor een echte overstap zijn de instructies van de nieuwe school leidend. Het fictieve voorbeeld laat zien welke vragen je kunt stellen, niet welke afspraken overal gelden.

Een concrete controlevraag kan zijn: welke spullen blijven na maandag in de tas voor dinsdag? Een leerling die alle kaartjes opnieuw inpakt, kan tot een goed resultaat komen, maar een andere leerling herkent misschien welke onderdelen al aanwezig zijn. Laat beide werkwijzen vergelijken. Welke aanpak geeft overzicht en hoe voorkom je dat iets dubbel wordt toegevoegd?

Geef daarna één fout bewust mee in een voorbeeldtas. Er ligt bijvoorbeeld gymkleding in terwijl de bijbehorende les pas op een andere dag is. Vraag leerlingen de fout te vinden én te beschrijven welke informatie zij daarvoor gebruiken. Zo beoordeel je niet alleen een toevallig goed antwoord, maar ook het controleren zelf.

Opdracht 4: Maak je eigen checklist

Laat ieder tweetal een afsluitende controle in drie handelingen ontwerpen. Bijvoorbeeld rooster bekijken, benodigde spullen aanwijzen en tas sluiten. Andere formuleringen zijn mogelijk zolang de stappen concreet en uitvoerbaar zijn. Een instructie als ‘goed nadenken’ is te algemeen om te controleren.

Een ander groepje test de instructie met de kaartjes. Kan het zonder aanvullende uitleg uitvoeren wat er staat? Waar ontstaat twijfel? Laat de makers één verbetering doen op basis van die ervaring. Zo wordt duidelijk waarom een korte controle meer nodig heeft dan alleen een vriendelijke herinnering om niets te vergeten.

Sluit af met een terugblik op de aanpak. Welke informatie bekeken leerlingen eerst en wat veranderde door de roosterwijziging? Daarmee blijft de les breder dan alleen inpakken. Dezelfde werkwijze is bruikbaar bij een spreekbeurt, sportmiddag of excursie: begrijpen wat nodig is, een plan maken en controleren of dat plan bij de werkelijke afspraak past.

foto van Sun Lingyan via Unsplash.

Ingezonden bijdrage.

Rekenen, taal en wereldoriëntatie hoeven niet altijd in het klaslokaal plaats te vinden. Ook op het schoolplein of in de omgeving van de school kun je allerlei leerzame activiteiten organiseren. Het leuke is dat kinderen ondertussen bewegen, samenwerken en hun omgeving op een andere manier bekijken.

Met deze zeven opdrachten kun je zonder ingewikkelde voorbereiding aan de slag.

1. Rekenen met wat je buiten ziet

Laat leerlingen in tweetallen op zoek gaan naar getallen in de omgeving. Denk aan huisnummers, verkeersborden of nummers op fietsenrekken.

Geef vervolgens opdrachten zoals: tel twee getallen bij elkaar op, zoek een even getal of maak met drie gevonden cijfers het grootst mogelijke getal.

Je kunt de opdrachten eenvoudig aanpassen aan het niveau van de groep.

2. Een taalbingo op het schoolplein

Maak een bingokaart met woorden of categorieën die leerlingen buiten kunnen tegenkomen. Bijvoorbeeld iets van hout, een voorwerp met een lange klinker of iets waarvan de naam uit drie lettergrepen bestaat.

Laat leerlingen hun vondsten opschrijven. Bespreek na afloop welke woorden ze hebben gevonden en waarom die bij de opdracht passen.

3. Schatten en meten

Hoe lang is het schoolplein? Hoe hoog is een boom? En hoeveel stappen zijn het van het hek naar de voordeur?

Laat leerlingen eerst een schatting maken en daarna meten. Met een meetlint, liniaal of hun eigen stappen kunnen ze de uitkomsten vergelijken.

Bespreek waarom de resultaten verschillen. Vooral bij het meten met stappen levert dat vaak leuke gesprekken op.

4. Maak samen een speurtocht

Een speurtocht is een leuke manier om verschillende vakken te combineren. Leerlingen bedenken zelf vragen, zoeken geschikte plekken en maken een route voor hun klasgenoten.

Dat kan op papier, maar ook digitaal. Op bijvoorbeeld Speurtocht.nl kan je heel eenvoudig een eigen speurtocht maken. Leerlingen of leerkrachten kunnen daar een route met vragen maken, die vervolgens via een smartphone gespeeld kan worden.

Laat bijvoorbeeld de ene helft van de klas een speurtocht maken en de andere helft deze testen. Daarna wisselen de groepen.

Zo oefenen leerlingen niet alleen met taal en rekenen, maar ook met het formuleren van duidelijke instructies.

5. Zoek de vormen

Ga op zoek naar meetkundige vormen in de omgeving. Waar zie je een rechthoek, driehoek of cirkel? En zijn er ook voorwerpen te vinden met een symmetrische vorm?

Oudere leerlingen kunnen foto’s maken en achteraf uitleggen welke eigenschappen de gevonden vormen hebben.

6. Een verhaal in vijf voorwerpen

Laat leerlingen vijf voorwerpen zoeken of aanwijzen die ze buiten tegenkomen. Denk aan een blad, een steen, een tak of een opvallend verkeersbord.

Met deze vijf voorwerpen schrijven ze vervolgens een kort verhaal waarin alles terugkomt.

Je kunt de opdracht uitbreiden door een genre te kiezen, zoals een spannend verhaal, sprookje of grappig nieuwsbericht.

7. De omgeving als geschiedenisles

Ook dicht bij school zijn vaak sporen van vroeger te vinden. Een oud gebouw, monument, straatnaam of gevelsteen kan het begin zijn van een interessante opdracht.

Laat leerlingen onderzoeken wat ze zien en vragen bedenken die ze graag beantwoord zouden willen hebben.

Terug in de klas kunnen ze hun bevindingen presenteren.

Buiten leren hoeft niet ingewikkeld te zijn

Een goede buitenles hoeft geen complete excursie te zijn. Met twintig minuten op het schoolplein kun je al een afwisselende activiteit organiseren.

Kies één duidelijk leerdoel, geef korte instructies en laat leerlingen zoveel mogelijk zelf ontdekken. Juist die combinatie van bewegen, samenwerken en onderzoeken maakt buiten leren zo leuk.

.

.

Afbeelding: foto van Walls.io via Unsplash.

Ingezonden bijdrage, in samenwerking met Jooble.

Een klas is een vreemde werkplek in de beste betekenis van het woord. Op maandag kan een les volledig anders lopen dan gedacht omdat één vraag ineens twintig minuten gesprek oplevert, terwijl op dinsdag juist alles sneller gaat dan gepland. Tegelijk blijft het lerarentekort in Nederland een serieus punt, ook al zijn de landelijke tekorten de laatste tijd wat gedaald en verschilt de situatie flink per regio. Voor mensen die graag uitleggen, met kinderen of jongeren werken en niet iedere dag exact hetzelfde willen doen, blijft onderwijs daardoor een richting die het bekijken waard is.

5 redenen om te kiezen voor een carrière in het onderwijs

De eerste reden is vrij eenvoudig: het werk heeft zichtbaar effect. Wie wil zien waar scholen op dit moment mensen zoeken, kan via het vacatureplatform Jooble vacatures voor leerkrachten en docenten bekijken, met functies in verschillende regio’s en onderwijssoorten. Dat maakt meteen concreet waar nieuwe mensen nodig zijn, maar het dagelijkse werk zelf laat zich minder makkelijk in een vacaturetekst vangen. Een leerling die weken blijft worstelen met breuken en op een ochtend ineens begrijpt waarom die noemers gelijk moeten worden, geeft nogal direct terug waarvoor het werk wordt gedaan. Soms zit de vooruitgang veel kleiner, in een leerling die eindelijk durft voor te lezen of na een moeilijke periode weer aansluiting vindt bij de groep.

Baanzekerheid speelt ook mee. Er zijn nog altijd tekorten in het basisonderwijs, voortgezet onderwijs en middelbaar beroepsonderwijs, al verschilt de vraag per streek en per vak. In het voortgezet onderwijs blijven bijvoorbeeld sommige vakken duidelijk moeilijker te bezetten dan andere. Dat betekent niet dat iedere afgestudeerde automatisch overal uit tien banen kan kiezen, zo werkt het natuurlijk niet, maar scholen hebben in veel delen van Nederland wel blijvend behoefte aan nieuwe mensen.

Dan is er de afwisseling, en die zit lang niet alleen in verschillende lessen. Een leraar praat met leerlingen, ouders en collega’s, maakt materiaal, kijkt werk na, bespreekt ondersteuning en moet tussendoor soms een probleem oplossen dat vijf minuten eerder nog helemaal niet bestond. Daardoor groeit iemand ook buiten het eigen vak. Duidelijk communiceren, grenzen stellen, improviseren en aanvoelen wat er in een groep gebeurt worden gaandeweg een behoorlijk groot stuk van het beroep.

De balans tussen werk en privé wordt vaak verbonden aan schoolvakanties en lesroosters. Daar zit iets in, want het schooljaar heeft een duidelijk ritme en vrije perioden zijn anders verdeeld dan bij veel gewone kantoorbanen. Toch is het beeld van een leraar die tegelijk met de laatste leerling de deur achter zich dichttrekt wel wat simpel. Nakijken, voorbereiden, oudergesprekken en studiedagen vragen ook tijd. Op een school waar taken redelijk zijn verdeeld kan die balans prettig uitpakken; dat hangt alleen sterk af van functie, uren en organisatie.

En dan zijn er nog de mogelijkheden na een aantal jaren voor de klas. Sommige leraren worden mentor, intern begeleider, taalcoördinator of teamleider, anderen gaan lesmateriaal ontwikkelen of nieuwe collega’s begeleiden. Niet iedereen wil trouwens omhoog of weg uit de klas, en dat hoeft ook helemaal niet; binnen een school kunnen taken al behoorlijk veranderen zonder dat iemand meteen een ander beroep moet zoeken. Wie zulke verschillende functies naast elkaar wil bekijken, kan vind vacatures via Jooble gebruiken om actuele onderwijsvacatures te zien en te vergelijken welke taken, uren en ervaring scholen daarbij vragen.

Hoe word je leerkracht? De opleidingsroutes op een rij

Voor het basisonderwijs is de pabo de bekende route. Wie in het voortgezet onderwijs wil lesgeven, volgt meestal een lerarenopleiding voor een bepaald vak en behaalt daarmee de bevoegdheid die voor dat niveau nodig is. Welke weg precies past, hangt af van vooropleiding, vakgebied en het soort onderwijs. Dat klinkt misschien nogal administratief, en soms is het dat ook een beetje, maar een opleiding of school kan meestal snel aangeven welke mogelijkheden realistisch zijn.

 Voor mensen die al jaren in een ander beroep werken bestaat zijinstroom. Onder bepaalde voorwaarden kan iemand dan al op een school werken en tegelijkertijd de benodigde bevoegdheid halen; zo’n traject kan doorgaans binnen twee jaar worden afgerond. Vooral voor carrièreswitchers is het handig om vooraf te kijken welke bevoegdheid nodig is en of een school ruimte heeft voor iemand die nog in opleiding is. Dat verschilt per functie, schoolsoort en vak, waardoor de praktische route niet voor iedere zijinstromer precies hetzelfde loopt.

Wat verdient een leerkracht? En waar vind je vacatures?

Het salaris van een leraar hangt af van onderwijssector, functie, salarisschaal en ervaring. In het primair onderwijs worden bijvoorbeeld de lerarenschalen LB, LC en LD gebruikt. In de huidige cao ligt schaal LB grofweg vanaf €3.600 bruto per maand en loopt dezelfde schaal bij verdere treden door tot boven €5.500 bij een volledige aanstelling; hogere lerarenschalen kunnen verder oplopen. In het voortgezet onderwijs wordt eveneens met verschillende lerarenschalen gewerkt. Daardoor zegt alleen de functietitel nog niet alles over het uiteindelijke salaris.

Het is daarom zinvoller om salaris naast een concrete functie te leggen en daarbij niet alleen naar het maandbedrag te kijken. Schaal, aantal uren, contractvorm en gevraagde bevoegdheid bepalen samen wat een aanbod in de praktijk betekent. Een baan voor drie of vier dagen op een basisschool vraagt nu eenmaal om een andere afweging dan een volledige functie voor een tekortvak in het voortgezet onderwijs. Juist die kleine details maken het verschil wanneer verschillende functies naast elkaar worden gelegd.

Veelgestelde vragen over werken in het onderwijs

Is een lerarenopleiding zwaar te combineren met werk?

Dat hangt behoorlijk af van de gekozen route en van het aantal uren dat iemand daarnaast werkt. Een deeltijdopleiding of traject voor zijinstromers is juist gemaakt om leren en werken samen te brengen, maar studieopdrachten, lesvoorbereiding en het gewone werk op school komen natuurlijk wel allemaal in dezelfde week terecht. Een realistisch rooster en goede begeleiding vanuit de school scheelt veel.

Kan iemand zonder pedagogische achtergrond leraar worden?

Ja, afhankelijk van opleiding en situatie kan dat. Een eerdere pedagogische opleiding is niet voor iedere route noodzakelijk. Voor mensen uit een ander beroep bestaan mogelijkheden voor zijinstroom, waarbij onder meer vooropleiding, geschiktheid en het vak bepalen welke route mogelijk is. Werkervaring buiten het onderwijs kan zelfs nuttig zijn; iemand neemt vaak kennis en gewoontes mee die in een klas onverwacht goed van pas komen.

Is er in alle vakken en regio’s evenveel vraag naar leraren?

Nee, juist niet. Lerarentekorten verschillen behoorlijk per regio, onderwijssoort en vak. De grote steden kennen bijvoorbeeld andere tekorten dan sommige kleinere regio’s, terwijl in het voortgezet onderwijs bepaalde vakken duidelijk lastiger te vullen blijven. Daarom heeft zoeken op alleen het woord leerkracht niet altijd zoveel zin. Vak, plaats, schoolsoort en aantal uren geven een veel beter beeld van de echte mogelijkheden.

Conclusie: is het onderwijs iets voor jou?

Onderwijs past vooral bij mensen die het niet erg vinden dat een werkdag zich maar beperkt laat voorspellen. Er wordt best veel gevraagd: vakkennis, geduld, voorbereiding en het vermogen om na een lastige les de volgende groep toch weer normaal te ontvangen. Daar staat werk tegenover waarin ontwikkeling erg dichtbij komt, soms in een grote stap maar vaker in kleine dingen die pas na een paar weken opvallen.

Een keuze hoeft ook niet te beginnen met direct inschrijven voor een volledige opleiding. Meelopen op een school, praten met een docent of eerst verschillende onderwijsvacatures bekijken maakt het beroep een stuk minder abstract. Via Jooble kunnen functies in verschillende regio’s, vakken en onderwijssoorten naast elkaar worden gelegd. Dan wordt vrij snel duidelijk of het vooral een aardig idee was, of misschien toch een beroep waar iemand zichzelf over een paar jaar nog steeds voor de klas ziet staan.

Ingezonden bijdrage.

Een vakantie met kinderen vraagt vaak net wat meer voorbereiding. Misschien vertrekken jullie naar een camping in Frankrijk, een vakantiepark in Nederland, een huisje aan zee of stappen jullie in het vliegtuig naar een verre bestemming. Waar de reis ook naartoe gaat, één vraag komt iedere keer weer terug: wat neem je mee op vakantie met kinderen?

Kleding, tandenborstels en zonnebrandcrème staan meestal vanzelf op de inpaklijst. Maar ook vermaak voor onderweg en op de vakantiebestemming is handig. Met het juiste speelgoed, een paar spelletjes en creatieve activiteiten hebben kinderen altijd iets te doen.

In dit artikel vind je praktische ideeën voor onderweg én voor op de vakantiebestemming.

Begin met speelgoed voor onderweg

Een vakantie begint natuurlijk met de reis. Voor volwassenen is een paar uur in de auto vaak prima te doen, maar voor kinderen kan dezelfde rit eindeloos duren. Na een tijdje klinkt vanaf de achterbank misschien de bekende vraag: “Zijn we er al?”

Daarom is het slim om een apart tasje met speelgoed voor onderweg klaar te maken. Kies vooral speelgoed dat compact is en niet uit tientallen kleine onderdelen bestaat. Niemand heeft zin om tijdens een autorit speelgoedstukjes onder de stoel vandaan te moeten halen.

Denk bijvoorbeeld aan een magnetisch tekenbord, kleine poppetjes, autootjes, een activiteitenboek of een herbruikbaar stickerboek. Ook raamstickers kunnen leuk zijn tijdens een lange autorit. Kinderen kunnen ermee spelen zonder dat je meteen een halve speelgoedkist hoeft mee te nemen.

Reizen jullie met het vliegtuig of de trein? Dan geldt hetzelfde principe: klein, licht en makkelijk op te bergen. Laat kinderen eventueel hun eigen rugzakje meenemen met daarin een paar favoriete speeltjes. Zo hebben ze hun eigen vakantietasje en kunnen ze zelf kiezen waarmee ze onderweg willen spelen.

Spelletjes die weinig ruimte innemen

Een vakantie is een mooi moment om samen spelletjes te spelen. Gelukkig hoef je daarvoor geen grote dozen mee te nemen. Er bestaan genoeg compacte reisspelletjes die gemakkelijk in een koffer of rugzak passen.

Kaartspelletjes zijn bijvoorbeeld ideaal. Ze wegen bijna niets en je kunt er vaak meerdere spellen mee spelen. Ook kleine geheugenspellen, dobbelspelletjes en magnetische reisspellen zijn handig voor onderweg.

Ga je met meerdere kinderen op vakantie? Kies dan een paar spellen die ze samen kunnen doen. Zo zorgt het speelgoed niet alleen voor vermaak, maar ook voor gezellige momenten met broertjes, zusjes of vakantievriendjes.

Een eenvoudig spel kan bovendien goed van pas komen op momenten waarop je moet wachten. Bijvoorbeeld in een restaurant, op het vliegveld of wanneer het buiten een middag regent.

Creatief bezig zijn tijdens de vakantie

Niet ieder kind wil de hele dag rennen, zwemmen of klimmen. Soms is het juist fijn om even rustig aan tafel te zitten en iets te maken. Een kleine creatieve vakantieset is daarom een handige aanvulling op de bagage.

Neem bijvoorbeeld kleurpotloden, stiften, een kleurboek en een tekenblok mee. Ook stickers, stempels en eenvoudige knutselmaterialen kunnen voor veel plezier zorgen.

Een leuk idee is om kinderen een eigen vakantiedagboek te geven. Daarin kunnen ze iedere dag tekenen of schrijven wat ze hebben gedaan. Een bezoek aan het zwembad, een wandeling, een groot zandkasteel, een lekker ijsje of een bijzondere vakantievriend: alles kan erin.

Je kunt onderweg ook kleine herinneringen verzamelen, zoals een toegangskaartje, folder of ansichtkaart. Zo ontstaat tijdens de vakantie een persoonlijk boek dat na thuiskomst een mooie herinnering is.

Speelgoed voor aan het zwembad en op het strand

Gaat de reis naar een bestemming met een zwembad of strand? Dan is waterspeelgoed handig om mee te nemen.

Een emmertje en schepje zijn klassiekers die eigenlijk altijd goed zijn. Voeg een paar zandvormpjes toe en kinderen kunnen op het strand eindeloos bouwen. Een kleine bal is ook handig, omdat je er zowel op het strand als bij het vakantiehuisje mee kunt spelen.

Voor oudere kinderen kun je denken aan duikspeeltjes of ander compact speelgoed voor in en rond het water. Let daarbij altijd goed op de leeftijdsindicatie en houd kinderen in en rond water goed in de gaten.

Probeer ook hier niet te veel mee te nemen. Op vakantie blijkt vaak dat kinderen met een paar eenvoudige spullen al ontzettend creatief kunnen zijn. Een emmer kan het ene moment nodig zijn voor een zandkasteel en vijf minuten later dienstdoen als schatkist voor schelpen.

Vergeet het favoriete speelgoed niet

Nieuwe spelletjes zijn leuk, maar voor kinderen kan het juist prettig zijn om iets vertrouwds van thuis bij zich te hebben. Zeker jonge kinderen kunnen veel waarde hechten aan hun favoriete knuffel, pop of speelgoedauto.

Vraag daarom voor vertrek welk speeltje absoluut mee moet. Maak daarbij wel duidelijke afspraken. Een complete speelgoedkast meenemen is natuurlijk niet mogelijk. Laat een kind bijvoorbeeld één favoriete knuffel en twee of drie kleine speeltjes kiezen.

Heeft je kind een knuffel waar hij of zij echt niet zonder kan? Controleer dan bij iedere tussenstop even of de knuffel nog aanwezig is. Een favoriete knuffel die ergens op een parkeerplaats achterblijft, is niet bepaald het begin van een ontspannen vakantie.

Maak een verrassingspakket voor tijdens de reis

Wil je de reis extra leuk maken? Maak dan vooraf een klein vakantie-verrassingspakket.

Stop daarin bijvoorbeeld een nieuw kleurboek, stickers, een klein spelletje en iets lekkers. Je hoeft het pakket niet meteen bij vertrek te geven. Bewaar het voor een moment waarop kinderen wel wat afleiding kunnen gebruiken.

Bij een lange autorit kun je zelfs meerdere kleine verrassingen meenemen en deze verspreid over de reis geven. Zo is er af en toe iets nieuws om te ontdekken.

Het hoeft helemaal niet groot of duur te zijn. Juist kleine cadeautjes en activiteiten kunnen tijdens een lange reis voor veel enthousiasme zorgen.

Neem ook iets mee om buiten te spelen

Op veel vakanties zijn kinderen een groot deel van de dag buiten. Neem daarom een paar dingen mee waarmee ze gemakkelijk buiten kunnen spelen.

Een bal, frisbee, springtouw of stoepkrijt neemt relatief weinig ruimte in en biedt veel mogelijkheden. Op een camping of vakantiepark kunnen kinderen er bovendien gemakkelijk samen met andere kinderen mee spelen.

Je hoeft het spel niet altijd voor ze te bedenken. Geef kinderen een paar eenvoudige materialen en hun fantasie doet vaak de rest. Voor je het weet is een grasveld veranderd in een voetbalstadion of wordt er een complete speurtocht georganiseerd.

Wat zet je op de vakantie-inpaklijst?

Naast speelgoed zijn er natuurlijk nog genoeg andere dingen die handig zijn wanneer je met kinderen op vakantie gaat. Wat je precies nodig hebt, hangt af van jullie bestemming en het seizoen.

Denk bijvoorbeeld aan zonnebrandcrème, petjes of zonnehoedjes, zwemkleding, waterschoenen, voldoende drinken en een kleine EHBO-set. Voor onderweg zijn vochtige doekjes, snacks en reservekleding vaak geen overbodige luxe.

Maak daarom enkele dagen voor vertrek een vakantie-inpaklijst. Verdeel deze bijvoorbeeld in categorieën: kleding, verzorging, documenten, eten en drinken, speelgoed en spullen voor onderweg. Zo hoef je niet op het laatste moment te bedenken wat er nog in de koffer moet.

Laat kinderen eventueel meehelpen met inpakken. Geef ze een eigen lijstje met een paar spullen die ze zelf mogen verzamelen. Dat maakt het inpakken meteen onderdeel van de vakantievoorpret.

Niet te veel meenemen

De grootste valkuil bij een vakantie met kinderen? Te veel spullen meenemen.

Het is verleidelijk om voor iedere mogelijke situatie iets in te pakken. Toch hebben kinderen op vakantie vaak veel minder speelgoed nodig dan je denkt. De omgeving zelf zorgt al voor allerlei nieuwe avonturen. Een zwembad, speeltuin, strand, bos of camping biedt volop mogelijkheden om te ontdekken en te spelen.

Kies daarom liever voor een kleine selectie speelgoed waarmee kinderen op verschillende manieren kunnen spelen. Compact, veelzijdig en gemakkelijk mee te nemen is meestal de beste combinatie.

Wanneer gaan jullie op vakantie?

Ga je alvast plannen voor een volgende vakantie? Dan is het handig om te weten wanneer de kinderen vrij zijn. Bekijk hier het overzicht met de schoolvakanties 2027.

Zo kun je op tijd nadenken over de bestemming én over wat je mee wilt nemen.

Klaar voor vertrek!

Met een slimme voorbereiding wordt niet alleen de vakantiebestemming leuk, maar ook de reis ernaartoe.

Een paar favoriete speeltjes, compacte reisspelletjes, creatieve materialen en speelgoed voor buiten of aan het water zijn vaak meer dan genoeg. Voeg daar eventueel een kleine verrassing voor onderweg aan toe en kinderen hebben altijd iets achter de hand.

En misschien wel het belangrijkste: laat genoeg ruimte over voor spontane avonturen. Want uiteindelijk zijn het vaak niet de spullen in de koffer die kinderen zich later herinneren, maar het zandkasteel op het strand, dat ene potje kaarten voor de tent en alle gezellige momenten samen.

Fijne vakantie en een goede reis!

Ingezonden bijdrage.

Over overlijden en afscheid praten in de klas is niet altijd makkelijk. Toch kunnen kinderen juist veel hebben aan duidelijke uitleg en ruimte voor hun vragen.

De dood hoort bij het leven, maar in de klas praten we er meestal pas over wanneer een leerling of leerkracht direct met verlies te maken krijgt. Juist een rustig moment kan geschikt zijn om vragen te beantwoorden en misverstanden weg te nemen. Den Hollandsche Gedenktekens laat met persoonlijke ontwerpen zien dat mensen op uiteenlopende manieren herinnerd worden. Die verscheidenheid vormt een bruikbaar vertrekpunt voor een klassengesprek.

Bereid het gesprek zorgvuldig voor

Denk voordat je het onderwerp bespreekt even na of er leerlingen zijn voor wie dit onderwerp op dit moment extra dichtbij komt. Overleg zo nodig met ouders, de intern begeleider of de vertrouwenspersoon. Zo voorkom je dat een opdracht onverwacht te dichtbij komt. Vertel vooraf wat jullie gaan bespreken en waarom. Leg uit dat leerlingen altijd een korte pauze mogen nemen of niet over hun eigen ervaringen hoeven te vertellen. Een les over afscheid hoeft geen kringgesprek te worden waarin iedereen een persoonlijk verhaal deelt.

Gebruik duidelijke woorden

Vooral jonge kinderen nemen woorden letterlijk. Zinnen als “opa is gaan slapen” of “we zijn oma verloren” kunnen verwarrend of zelfs beangstigend zijn. Gebruik daarom de woorden dood, overleden, begraven en cremeren en leg ze rustig uit. Je kunt daarbij vertellen dat een afscheidsviering op verschillende plekken kan plaatsvinden. Sommige families kiezen voor een kerk, moskee, crematorium of aula op een begraafplaats. Andere vieringen vinden plaats op een locatie die belangrijk was voor de overledene. Ook muziek, gebeden, toespraken en rituelen verschillen per familie, cultuur en levensovertuiging. Benadruk dat er niet één juiste manier van afscheid nemen bestaat.

Laat leerlingen vragen stellen

Een kinderboek, kort verhaal of fictieve situatie maakt het gemakkelijker om het onderwerp op enige afstand te onderzoeken. Stel daarna open vragen, zoals:

1. Waarom organiseren mensen een afscheidsviering?
2. Welke voorwerpen kunnen een bijzondere herinnering oproepen?
3. Welke verschillende manieren van afscheid nemen kennen jullie?
4. Waarom kiest de ene familie voor begraven en de andere voor cremeren?
5. Welke rol kunnen muziek, bloemen of foto’s spelen?
6. Hoe kun je iemand steunen die verdriet heeft?

Laat kinderen eerst in tweetallen nadenken. Dat voelt vaak veiliger dan direct iets in de hele groep vertellen. Beantwoord vragen eerlijk, maar geef alleen informatie die past bij de leeftijd en bij wat er daadwerkelijk gevraagd wordt.

Praat ook over herinneren na de viering

Afscheid nemen stopt niet na de uitvaart. Sommige mensen bezoeken een graf, bewaren een urn of maken thuis een plek met een foto en een kaars.  Sommige mensen kiezen ervoor om herinneringen zichtbaar te maken op een grafmonument. Denk aan een bijzondere vorm, een symbool, een kleur of een afbeelding die iets vertelt over de persoon die is overleden.

Bij een graf kan een persoonlijk grafmonument helpen om herinneringen zichtbaar te maken. Volgens Den Hollandsche kunnen kleuren, vormen, materialen en symbolen iets vertellen over het leven van de overledene. Gebruik dat idee voor een neutrale klasopdracht: laat leerlingen voor een fictief personage een herinneringssymbool ontwerpen. Ze kunnen bijvoorbeeld een dier, bloem, sportvoorwerp of muziekinstrument tekenen en uitleggen waarom dit bij het personage past.

Geef gevoelens de ruimte, zonder ze af te dwingen

Een leerling kan verdrietig worden, maar ook nieuwsgierig reageren of een grapje maken uit ongemak. Blijf rustig en maak duidelijk dat verschillende reacties mogen bestaan. Let ook na de les op gedragsveranderingen. Soms komen vragen pas dagen later. Stichting Achter de Regenboog maakt rouw en verlies bespreekbaar bij kinderen en jongeren en deelt haar kennis ook met scholen. Leerkrachten kunnen er praktische informatie vinden over rouw of schokkende gebeurtenissen in de klas. Sluit de les af met iets vertrouwds en vertel dat leerlingen later altijd met vragen mogen terugkomen. Zo wordt overlijden geen verboden onderwerp, maar een onderdeel van het leven waarover met aandacht en respect gesproken kan worden.

.

Afbeelding: foto van Aron Visuals via Unsplash.