Review “Jullie kunnen het ook! – Het spel”

Deze review is eerder verschenen op Onderwijswereld-PO.

Als leerkracht zet ik regelmatig drama-activiteiten in. Ze zorgen onder andere voor een positieve groepssfeer, ze stimuleren creativiteit en zelfvertrouwen en ze kunnen helpen bij het leren omgaan van emoties. Bovendien biedt toneelspelen plezier aan de deelnemers. 😊

 Naast improvisatiespelen plan ik ook activiteiten waarbij de kinderen toneelstukjes voorbereiden. Het spel “Jullie kunnen het ook!” vind ik erg geschikt om daarbij te gebruiken.

Het spel
Dit spel helpt de spelers met het maken van een scène voor twee personen. Elke scène bestaat uit non-verbale handelingen, tekst, twee emoties en een bepaalde energie.

Inhoud van de speldoos
* een spelbord voor de klassikale uitleg
* 15 scène plattegronden (spelbord in het klein)
* 25 locatiekaarten
* 30 emotie fiches
* 16 energiekaarten
* 1 kladblok
* de handleiding


Bron

Voorbereiding
Ieder tweetal krijgt een scène plattegrond, één locatiekaart, één energiekaart, twee emotiefiches en twee blaadjes van het kladblok.
Elk tweetal pakt een pen.

Spelverloop
De tweetallen bedenken een scène aan de hand van de route van de plattegrond.
De locatiekaart bepaalt waar de scène zich afspeelt.
De scène bestaat uit:
– een start-emotie
– een non-verbale handeling
– tekst
– veranderde energie
– een nieuwe emotie
– een nieuwe non-verbale handeling
– eindtekst

In mijn praktijk
Na het maken van de tweetallen en het uitdelen van de spullen, heb ik mijn groep 8 het spel uitgelegd.
Hiervoor heb ik een presentatie gemaakt, zodat kinderen konden meelezen.
Ook heb ik voor elk tweetal een spiekbriefje gemaakt.
Alle benodigdheden hebben we per tweetal in een insteekmapje gestopt. Vervolgens zijn we naar buiten gegaan. Hier hebben alle leerlingen namelijk meer ruimte dan binnen en hebben andere klassen geen last van het geluid. Na 15 minuten waren alle tweetallen (en het drietal) klaar met het voorbereiden en het oefenen van hun scène.

      

Binnen (in onze hal, op het podium) heeft elk groepje de bedachte scène gespeeld. Na elke scène mocht de rest van de klas vier dingen raden: de twee emoties, de locatie en de energie.

De hele les, inclusief uitleg, oefenen, spelen en napraten duurde met 13 tweetallen en een drietal 1,5 uur.

Conclusie
Ik vind “Jullie kunnen het ook!” een goed middel om twee- of drietallen zelfstandig een scène te laten bedenken. Het spel en de materialen zien er heel aantrekkelijk uit.
De locaties en de vier basisemoties zijn goed te gebruiken en duidelijk uit te beelden. De veranderde energie was in sommige toneelstukjes minder goed te herkennen.

Een volgende keer laat ik mijn leerlingen misschien wel meer emoties en locaties bedenken.
Ik denk dat het spel ook heel goed in viertallen gespeeld kan worden. Het voordeel daarvan is dat het voor elkaar optreden en het laten raden niet zo lang duurt. Bovendien zie je dan weer andere dynamiek in de groepjes.

De reacties van mijn leerlingen zijn heel enthousiast: “Dit had ik zelf nooit kunnen bedenken!” , “Mogen we verder alles zelf erbij verzinnen? Leuk!”.

Een enkeling vond het aantal onderdelen per tweetal veel: “Ik had liever alle onderdelen op één blad gehad.”

Maar de meeste kinderen kunnen niet wachten op de volgende keer dat we “Jullie kunnen het ook!” weer gaan gebruiken. 😊

Het spel is voor € 36,00 te koop op deze site.

Geef een reactie